Ο επιτάφιος στο Βροντάδο της Συρου!!!

ΔΕΙΤΕ ΤΟ!!!!!

https://www.youtube.com/watch?v=3KO1sger7Bc

Μιχαήλ Στυλιανού – Μας οδηγούν σε εθνικό θάνατο (Βίντεο)

Δημοσιογράφος από το 1953 στην εφημερίδα Ελευθερία και κατόπιν στο BBC στο Λονδίνο από όπου παραιτήθηκε με τον απαγχονισμό των Καραολή και Δημητρίου. Έμεινε ανταποκριτής της Ελευθερίας και κάλυψε όλο το Κυπριακό. Επέστρεψε στην Ελλάδα και έμεινε μέχρι το 1967 όπου και εκπατρίσθηκε στη Γαλλία. Εκεί κατέλαβε τη θέση του διευθυντή της ελληνικής εκπομπής της γαλλικής ραδιοφωνίας. Αυτό υπήρξε και το αποκορύφωμα της καριέρας του. Μετά την πτώση της χούντας υπήρξε για επτά χρόνια Σύμβουλος Τύπου της ελληνικής πρεσβείας και αργότερα ανταποκριτής του Αθηναϊκού Πρακτορείου Ειδήσεων και του Έθνους.  Επέστρεψε ως γενικός διευθυντής του ΑΠΕ και αποσύρθηκε το 1993. Έκτοτε είναι συνταξιούχος αλλά παραμένει μαχόμενος αγωνιστής της ενημέρωσης.

Σύμφωνα με τον κο Στυλιανού, η σημερινή κατάσταση στην Ελλάδα είναι το αποτέλεσμα μίας εκφυλιστικής διεργασίας που κρατά δεκαετίες. Η διεργασία αυτή ξεκίνησε μετά τον εμφύλιο με την εποχή Καραμανλή. Ο εθνάρχης ήταν ένας έξυπνος πολιτικός χωρίς όμως κουλτούρα. Ήταν επιλογή του Παλατιού και των ξένων. Σε αντίθεση με τον Παναγιώτη Κανελλόπουλο που ήταν και αυτός δεξιός και ως ένα βαθμό ανόητος αλλά άτομο υψηλοτάτης παιδείας, ο Καραμανλής δεν είχε καμία αισθητική. Κατέστρεψε την αισθητική της Αθήνας μη γνωρίζοντας ότι η αισθητική είναι και παιδαγωγική. Κατέστρεψε την αισθητική σε όλα τα επίπεδα, την ιεραρχία των αξιών. Το χρήμα έγινε η θεότητα και έτσι αρχίζει η κατάρρευση. Οι διάδοχοί του ακολούθησαν αυτή την πορεία.

Η χούντα ήταν η απόλυτη καταστροφή του πολιτισμικού αγαθού της Ελλάδας. Υπήρξε ο θρίαμβος της χυδαιότητας. Την χαριστική βολή έριξε ο Ανδρέας Παπανδρέου. Ο Ανδρέας Παπανδρέου ήταν ένας ευγενέστατος άνθρωπος αλλά κυνικός και στερημένος πατριωτισμού. Ήταν ένας ειδωλολάτρης, εξουσιομανής και βασικά αδιάφορος. Τότε εισέρχεται ένας ακόμη εκφυλιστικός παράγοντας – η φιλοσοφία του «ωχ αδερφέ». Η φιλοσοφία αυτή καθιερώνεται στην αμφίεση, στη συμπεριφορά, στον τρόπο έκφρασης και στην εργασία. Το φιλότιμο ήταν η τιμή που πρέπει να ακολουθεί κάθε κίνηση του έλληνα, το όνομά του, αυτό που παρέδιδε στα παιδιά του. Αυτά εγκαταλείφθηκαν και κατόπιν εισέβαλλε η τηλεόραση, ο αμερικάνικος τρόπος ζωής, μια θεότητα ο Μαμωνάς, η κατανάλωση και ο ανταγωνισμός με τον γείτονα για την πρόσκτηση αγαθών.

Μπήκαμε στην ΕΕ και καταστράφηκε η βιομηχανίας μας. Θα μπορούσαμε να είχαμε το δικό μας αυτοκίνητο αλλά το σαμποτάρανε προς χάριν των εισαγωγέων.

Εάν δεν μπαίναμε στην ΕΕ θα ήμασταν αυτάρκεις και αγροτικά αλλά και βιομηχανικά. Θα εισάγαμε μόνο ορισμένες πρώτες ύλες ενώ θα εξάγαμε άλλες. Η Ελλάδα είναι μεγάλος εξαγωγέας αλουμινίου και διαθέτει ουράνιο και άλλα ορυκτά. Υπήρχαν τεράστιες δυνατότητες. 

Ο Καραμανλής μας έβαλε στην ΕΕ για να μας ασφαλίσει από την Τουρκία και έτσι μπήκαμε και στο ΝΑΤΟ. Τα δύο αυτά όργανα όμως τείνουν να μας εξαφανίσουν ως έθνος. Το ΝΑΤΟ είναι ο δεσμοφύλακας της Ελλάδας, την διαθέτει κατά βούληση. Θέλει, φερ’ειπείν, τη μισή Κύπρο; Την δίνει στην Τουρκία.

Είμαστε ένα έθνος υπόδουλο αλλά και στις δύο αυτές δουλείες εισήλθαμε εθελοντές. Διακριθήκαμε στον πόλεμο της Κορέας και δεν είχαμε καμία υποστήριξη ούτε στο Κυπριακό ούτε στο Αιγαίο. Αντίθετα έχουμε αμφισβήτηση του εναερίου χώρου μας.

Είμαστε εδώ και πολλά χρόνια ένα έθνος μειωμένης κυριαρχίας, τώρα όμως είμαστε υπόδουλο έθνος, μία αποικία.

Η παιδεία μας έχει καταστραφεί. Η συνεχής κατολίσθηση προς τη λύση της ευκολίας, άρχισε στην παιδεία με τον αποκεφαλισμό του αλφαβήτου από τον Ράλλη διότι οι τόνοι και τα σημεία στίξης είναι εκτός από γλωσσικό βοήθημα και άσκηση πνευματικής πειθαρχίας. Όταν από μικρός αποκτήσεις κανόνες του σκέπτεσθαι, ξέρεις και να αξιολογείς.

Μεγάλο μέρος της πνευματικής μας ηγεσίας είναι αλωμένο, μισθοφόροι ΜΚΟ και διάφορων «ανθρωπιστικών» οργανώσεων του Τζωρτζ Σόρος και άλλων think tanks αυτού του είδους που περνάνε το μήνυμα του εθνομηδενισμού και της παγκοσμιοποίησης δηλαδή της μεταβολής των εθνών σε ένα χυλό που αναμειγνύει στο μίξερ της παγκοσμιοποίησης όλα τα έθνη και όλες τις θρησκείες. Από τον χυλό αυτό βγαίνει ένα ρομποτάκι που υπακούει στα συνθήματα της κατανάλωσης. Ετοιμάζουν τον κόσμο του 1984 του Οργουελ και του Θαυμαστού Καινούριου Κόσμου του Αλντους Χάξλεϋ. Στο κέντρο της παγκοσμιοποίησης είναι ο Ρόθτσιλντ. Τα κεφάλαια του Σόρος είναι Ρόθτσιλντ κεφάλαια. Κατασκευάζουν έναν κόσμο ρομπότ, καταναλωτικές μηχανές, χωρίς ιδεολογία, άψυχα όντα, τροφοδοτούμενα με ψευτοηδονές σε μια σκουπιδοδημοκρατία που ελέγχεται από έναν εγκέφαλο.

Η σημερινή εποχή είναι η κρισιμότερη στην ιστορία της ανθρωπότητας γιατί υπάρχει οξεία αντίδραση σε αυτή την επιχείρηση της παγκόσμιας αποβλάκωσης, της επαναφοράς της δουλείας σε μία ρομποτική έκδοσή της. Τα μέσα ενημέρωσης ελέγχονται από αυτό το σύστημα. Η διανόηση ελέγχεται από αυτό το σύστημα. Έπρεπε να φέρουν τον Φαμπρ για να ξεσηκωθούν οι καλλιτέχνες οι οποίοι, κατά τα άλλα, σιωπούν.

Κινδυνεύουμε με αφανισμό του ανθρωπιστικού πολιτισμού. Ότι έκτισε η αρχαία Ελλάδα με το εμβόλιο του χριστιανισμού, το Βυζάντιον, η Ρώμη ως νομικό σύστημα και κατόπιν η γαλλική επανάσταση πάνε να το εξαφανίσουν.

Βασικό όπλο είναι η διαστροφή της γλώσσας, οι λέξεις γίνονται τραβεστί. Ο ανθρωπισμός έγινε ένα όπλο βομβαρδισμού.Ο καλύτερος για τη μεταβολή φύλου στις λέξεις είναι ο Τσίπρας γιατί είναι αριστερός όπου το αριστερός είναι μία ευνουχισμένη λέξη που έπαψε να σημαίνει αντικαθεστωτικός και σημαίνει υπηρέτης της Μέρκελ, υπηρέτης της παγκοσμιοποίησης. Είναι η Αριστερά των υπονόμων.

Δυστυχώς μόνο μία φωτισμένη μειοψηφία έχει επίγνωση του που βρισκόμαστε και υπό ποίους και που μας οδηγούν. Ωστόσο, ο κος Στυλιανού δήλωσε, ότι δεν είναι βέβαιος εάν η μειοψηφία αυτή έχει αντιληφθεί που πραγματικά μας οδηγούν που δεν είναι άλλο από τον εθνικό θάνατο.

Ο εθνικός θάνατος είναι βαρύτερος από τον προσωπικό. Η αξία της πατρίδας δεν είναι ιδιαίτερα αντιληπτή στον μέσο πολίτη ειδικά όταν υφίσταται τη δυναστεία του καθεστώτος δηλαδή της κυβέρνησης.

Αντιλαμβάνεται κάποιος την αξία της πατρίδας μόνο όταν την στερηθεί. Ο Έλληνας δεν έχει αντιληφθεί ότι χάνει την πατρίδα του, ότι θα γίνει μία μειοψηφία δούλων. Ο π. Μεταλληνός είχε πει χαρακτηριστικά Finis Graeciae.

Όσον αφορά το μεταναστευτικό, η παρούσα, πνευματικά υπανάπτυκτη Ελλάδα δεν έχει τη δύναμη να αφομοιώνει πληθυσμούς. Η άγλωσση Ελλάδα, η απαίδευτη.

Στο παρελθόν, η επαφή με το ωραίο της φύσης διαπότιζε τους ανθρώπους, την παράδοση, την Εκκλησία, με αρχές συμπεριφοράς, φιλοσοφίας ζωής και αισθητικούς κανόνες. Οι άνθρωποι αυτοί είχαν σοφία, είχαν δύναμη αφομοίωσης. Οι δε εκπαιδευμένοι Έλληνες είχαν μία υψηλότατη παιδεία η οποία διαχέετο στην πρώτη ευκαιρία.

Η εισβολή των μεταναστών θα επιφέρει επιδείνωση εκβαρβαρισμού. Το έθνος πεθαίνει, πεθαίνει βιολογικά με την υπογεννητικότητα, τη μετανάστευση, τις αυτοκτονίες και τους φυσικούς θανάτους.Είναι κρίμα που άθλιοι ηγέτες δεν βοήθησαν τον ελληνικό λαό να αναπτυχθεί πνευματικά.

Η έλλειψη ηγεσίας οφείλεται στο πρόβλημα της αδυναμίας ομαδικότητας που αποτελεί εθνική αναπηρία, χαρακτηριστικό ρωμέικο. Η αναπηρία των φωτισμένων και ικανών είναι ο βεντετισμός, το υπερτροφικό Εγώ, η ανυπαρξία κουλτούρας ομαδικής δουλειάς χωρίς την οποία δεν επιτυγχάνεται τίποτα.

Ο άνθρωπος πρέπει να πειθαρχεί στο Εγώ του προκειμένου να απελευθερωθεί η πατρίδα. Οι εθνικές, λοιπόν, παθογένειες καθιστούν ιδιαίτερα δύσκολη τη δημιουργία ενός απαραίτητου πυρήνα, ενός τραστ εγκεφάλων.

Κλείνοντας, ο κος Στυλιανού, δήλωσε ότι ελπίζει ότι η εξέγερση στην ατλαντική Δύση και στις ΗΠΑ που προέρχεται από κινήματα όπως η «δημοκρατική άνοιξη», το κίνημα Nuit debout στη Γαλλία όπου χιλιάδες άνθρωποι συγκεντρώνονται στις πλατείες κάθε βράδυ και συζητούν εναντίον της ΕΕ, κόμματα όπως του Φάρατζ και της Μαρίν Λεπέν που έχουν στιγματισθεί στην χώρα μας ως φασιστικά, όλα αυτά πιθανόν να αποτελέσουν σωτηρία και για την Ελλάδα. Κατά τη γνώμη του εάν δεν είναι έξωθεν η σωτηρία τότε θα καταστραφούμε. 

Από τον οδοστρωτήρα που περνά το έθνος, θα επιζήσουν, πιθανόν, κάποια γονιδιώματα και μέσα από το καμίνι μπορεί να ξαναδιαπλαστεί ο άλλοτε Ελληνικός χαρακτήρας, ο Έλληνας που έβγαλε το έπος του 41 που φώτισε όλο τον κόσμο. Αυτά που διέπλασαν τον Έλληνα αυτό ήταν ο λιτός βίος, η παιδεία και οι αρχές της γιαγιάς.

Ο σύγχρονος Έλληνας θα πρέπει πάντα να θυμάται ότι πρέπει να αγωνισθεί γιατί χωρίς τον αγώνα επέρχεται ο θάνατος.  

Την εκπομπή μπορείτε να παρακολουθήσετε στον παρακάτω σύνδεσμο:

Η συνέντευξη του κ. Μιχαήλ Στυλιανού δόθηκε στην εκπομπή της Φωτεινής Μαστρογιάννη Take the money & run

ΕΝΙΑΙΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑΓΡΑΦΗ ΤΟΥ ΧΡΕΟΥΣ ΚΑΙ ΤΗ ΔΙΑΛΥΣΗ ΤΟΥ ΤΑΙΠΕΔ

 

(Τρ. 12/4/16 – 22:24)

Της ΕΛΕΝΗΣ ΠΟΡΤΑΛΙΟΥ*

«Το ταμείο θα απορροφήσει τουλάχιστον τέσσερις βασικές δομές διαχείρισης δημόσιας περιουσίας το ΤΑΙΠΕΔ, το ΤΧΣ, την ΕΤΑΔ και τις ΔΕΚΟ, χωρίς να αποκλείεται ο εμπλουτισμός του ενεργητικού του με την προσθήκη επιπλέον άυλων αξιών και ακινήτων ή δημιουργία νέων υποταμείων».  

Η ιδιο­κτη­σία και ο έλεγ­χος από το ιδιω­τι­κό κε­φά­λαιο βα­σι­κών πε­ριου­σια­κών στοι­χεί­ων του κρά­τους, που συ­γκρο­τούν κα­θο­ρι­στι­κούς πυ­λώ­νεςγια τον έλεγ­χο της οι­κο­νο­μί­ας, της πα­ρα­γω­γι­κής συ­γκρό­τη­σης/πα­ρα­γω­γι­κού με­τα­σχη­μα­τι­σμού μιας χώρας, απο­τε­λούν σή­με­ρα στρα­τη­γι­κή του πα­γκο­σμιο­ποι­η­μέ­νου κε­φα­λαί­ου και των κυ­βερ­νή­σε­ων οι οποί­ες εκ­φρά­ζουν πο­λι­τι­κά αυτή τη στρα­τη­γι­κή. Στην Ελ­λά­δα, που βρί­σκε­ται υπό μνη­μο­νια­κό κα­θε­στώς και ήδη εφαρ­μό­ζει το τρίτο, επα­χθέ­στε­ρο μνη­μό­νιο, η πο­λι­τι­κή αυτή στρα­τη­γι­κή πραγ­μα­το­ποιεί­ται μέσα από τρεις θε­με­λια­κές ανα­τρο­πές στο κα­θε­στώς ιδιο­κτη­σί­ας.

Πρώ­τον, οι τρά­πε­ζες πα­ρα­χω­ρή­θη­καν σε εξευ­τε­λι­στι­κές τιμές σε ξέ­νους επεν­δυ­τές και το δη­μό­σιο, που τις είχε εξα­γο­ρά­σει, έχασε ένα βα­σι­κό ρυθ­μι­στι­κό ερ­γα­λείο της οι­κο­νο­μί­ας. Δεύ­τε­ρον, η ιδιω­τι­κο­ποί­η­ση αυτή των τρα­πε­ζών διευ­κο­λύ­νει την υφαρ­πα­γή της ιδιω­τι­κής πε­ριου­σί­ας των Ελ­λή­νων πο­λι­τών μέσω των «κόκ­κι­νων δα­νεί­ων» και των εγ­γυ­ή­σε­ων που κα­τέ­χουν οι τρά­πε­ζες. Η τρίτη θε­με­λια­κή ανα­τρο­πή στο κα­θε­στώς ιδιο­κτη­σί­ας αφορά στην υφαρ­πα­γή της δη­μό­σιας πε­ριου­σί­ας ώστε αυτή να εξυ­πη­ρε­τή­σει το φε­ρό­με­νο ως δη­μό­σιο χρέος.  

Το πό­ρι­σμα της Επι­τρο­πής Αλή­θειας της Βου­λής για το Δη­μό­σιο Χρέος (Ιού­λιος 2015) τεκ­μη­ριώ­νει γιατί το φε­ρό­με­νο ως δη­μό­σιο χρέος είναι πα­ρά­νο­μο, αθέ­μι­το, επο­νεί­δι­στο - επο­μέ­νως δεν πρέ­πει να πλη­ρω­θεί. Σε κάθε πε­ρί­πτω­ση είναι μη βιώ­σι­μο όπως ομο­λο­γεί­ται ακόμα και από το ΔΝΤ.  

Είναι χα­ρα­κτη­ρι­στι­κό το σύν­θη­μα των πρώ­των, εξαι­ρε­τι­κά μα­ζι­κών και μα­χη­τι­κών, αντι­μνη­μο­νια­κών κι­νη­το­ποι­ή­σε­ων: Δεν χρω­στά­με, Δεν που­λά­με, Δεν πλη­ρώ­νου­με. Σε κάθε πε­ρί­πτω­ση ένα κυ­ρί­αρ­χο κρά­τος μπο­ρεί να αρ­νη­θεί την εκ­ποί­η­ση των πε­ριου­σια­κών του στοι­χεί­ων, η απώ­λεια των οποί­ων αφορά ευ­θέ­ως στην απώ­λεια της εθνι­κής και κατ’ επέ­κτα­ση της λαϊ­κής κυ­ριαρ­χί­ας. Ένα κυ­ρί­αρ­χο κρά­τος σύμ­φω­να με τους διε­θνείς νό­μους, μπο­ρεί και επι­βάλ­λε­ται να θέτει σε προ­τε­ραιό­τη­τα τη δη­μό­σια πε­ριου­σία και την ικα­νο­ποί­η­ση των κοι­νω­νι­κών/αν­θρώ­πι­νων δι­καιω­μά­των των πο­λι­τών του ένα­ντι της εξυ­πη­ρέ­τη­σης του όποιου, απο­δε­κτού ή μη απο­δε­κτού, χρέ­ους.  

ΤΑΙ­ΠΕΔ ΚΑΙ ΝΕΟ ΤΑ­ΜΕΙΟ

Η εκ­ποί­η­ση/υφαρ­πα­γή της δη­μό­σιας πε­ριου­σί­ας προ­ω­θεί­ται μέχρι σή­με­ρα μέσω του Τα­μεί­ου Απο­κρα­τι­κο­ποι­ή­σε­ων Ιδιω­τι­κής Πε­ριου­σί­ας Δη­μο­σί­ου, του πε­ριώ­νυ­μου ΤΑΙ­ΠΕΔ, που θε­σμο­θε­τή­θη­κε με τομνη­μο­νια­κό νόμο 3968/2011 με σκοπό το προ­ϊ­όν της δρα­στη­ριό­τη­τάς του να χρη­σι­μο­ποιεί­ται απο­κλει­στι­κά για την απο­πλη­ρω­μή του δη­μό­σιου χρέ­ους της χώρας.  

Τα κι­νή­μα­τα κατά της υφαρ­πα­γής της δη­μό­σιας πε­ριου­σί­ας μέχρι σή­με­ρα έδω­σαν και δί­δουν αγώ­νες για να δη­μιουρ­γή­σουν προ­βλή­μα­τα ή/και να απο­τρέ­ψουν εκ­ποι­ή­σεις. Ο προ­γραμ­μα­τι­σμός της κυ­βέρ­νη­σης Σα­μα­ρά δεν προ­χώ­ρη­σε ικα­νο­ποι­η­τι­κά για τους δα­νει­στές λόγω και των κοι­νω­νι­κών αντι­δρά­σε­ων. Έτσι, το νέο υπερ-ΤΑΙ­ΠΕΔ, που ο χα­ρα­κτή­ρας του θα απο­φα­σι­στεί σ’ αυτή τη φάση των δια­πραγ­μα­τεύ­σε­ων και δυ­στυ­χώς δεν συ­ζη­τεί­ται δη­μό­σια, αφορά σ’ ένα πλιά­τσι­κο του συ­νό­λου της δη­μό­σιας πε­ριου­σί­ας, ένα­ντι πι­να­κί­ου φακής και με κατά συρ­ρο­ήν πα­ρα­βιά­σεις της νο­μι­μό­τη­τας.  

Σύμ­φω­να με τα στοι­χεία που δη­μο­σί­ευ­σε η εφη­με­ρί­δα Αυγή (20/12/2015) όλη η εθνι­κή πε­ριου­σία, ύψους50 δισ., με­τα­βι­βά­ζε­ται στο νέο Τα­μείο του οποί­ου τον έλεγ­χο έχουν κατά βάση οι «θε­σμοί» μέσω του5με­λούς επο­πτι­κού συμ­βου­λί­ου, όπου τα δύο μέλη διο­ρί­ζο­νται άμεσα από την Κο­μι­σιόν και τον ESMενώ τα υπό­λοι­πα 3 θα είναι της αρε­σκεί­ας των «θε­σμών». Ο έλεγ­χος θα γί­νε­ται και μέσω του δι­καιώ­μα­τος βέτο και της απαι­τού­με­νης πλειο­ψη­φί­ας 4/5 για όλες τις απο­φά­σεις εκ­ποι­ή­σε­ων, επεν­δύ­σε­ων κ.λπ. με πολ­λα­πλούς στό­χους : α. να απο­πλη­ρώ­νε­ται το δη­μό­σιο χρέος που επι­βλή­θη­κε πα­ρα­νό­μως στη χώρα μας, β. να επω­φε­λεί­ται το ξένο κε­φά­λαιο από τα πε­ριου­σια­κά στοι­χεία του ελ­λη­νι­κού κρά­τους, γ. εν τέλει το σύ­νο­λο της ελ­λη­νι­κής οι­κο­νο­μί­ας - μετά και το έγκλη­μα της ανα­κε­φα­λαιο­ποί­η­σης των τρα­πε­ζών - να ελέγ­χε­ται από οι­κο­νο­μι­κές δυ­νά­μεις που δεν υπό­κει­νται στον έλεγ­χο των ελ­λη­νι­κών κυ­βερ­νή­σε­ων.  

«Το τα­μείο θα απορ­ρο­φή­σει του­λά­χι­στον τέσ­σε­ρις βα­σι­κές δομές δια­χεί­ρι­σης δη­μό­σιας πε­ριου­σί­ας το ΤΑΙ­ΠΕΔ, το ΤΧΣ, την ΕΤΑΔ και τις ΔΕΚΟ, χωρίς να απο­κλεί­ε­ται ο εμπλου­τι­σμός του ενερ­γη­τι­κού του με την προ­σθή­κη επι­πλέ­ον άυλων αξιών και ακι­νή­των ή δη­μιουρ­γία νέων υπο­τα­μεί­ων».  

Στην όλη δια­δι­κα­σία εμπλέ­κε­ται και η πε­ρί­φη­μη EBRD ή European Bank for Reconstruction and Development. Είναι η Τρά­πε­ζα που δια­χει­ρί­στη­κε τις απο­κρα­τι­κο­ποι­ή­σεις στις πρώην σο­βιε­τι­κές δη­μο­κρα­τί­ες με τα γνω­στά απο­τε­λέ­σμα­τα. Είναι χα­ρα­κτη­ρι­στι­κό ότι το αντί­στοι­χο Τα­μείο Απο­κρα­τι­κο­ποι­ή­σε­ων στην πρώην Ανα­το­λι­κή Γερ­μα­νία έκλει­σε με πα­θη­τι­κό.  

ΚΟΙ­ΝΩ­ΝΙ­ΚΟ ΚΑΙ ΠΟ­ΛΙ­ΤΙ­ΚΟ ΚΙ­ΝΗ­ΜΑ ΑΝΤΙ­ΣΤΑ­ΣΗΣ

Πρέ­πει να γίνει κα­τα­νοη­τό ότι αυτή η υφαρ­πα­γή-εκ­ποί­η­ση/εκ­με­τάλ­λευ­ση/ιδιο­κτη­σία των πε­ριου­σια­κών στοι­χεί­ων του κρά­τους δε­σμεύ­ει και, πά­ντως, κα­θι­στά εξαι­ρε­τι­κά δυ­σοί­ω­νο το μέλ­λον της χώρας και του ελ­λη­νι­κού λαού, ακόμα και σε πε­ρί­πτω­ση κυ­βερ­νη­τι­κής αλ­λα­γής με στόχο ρι­ζι­κές ανα­τρο­πές στα οι­κο­νο­μι­κά και κοι­νω­νι­κά μνη­μο­νια­κά δε­δο­μέ­να. Όπως και το τρα­πε­ζι­κό σύ­στη­μα, έτσι και οι ΔΕΚΟ(ενέρ­γεια, με­τα­κι­νή­σεις, ζω­τι­κά αγαθά), οι δη­μό­σιες υπο­δο­μές (λι­μά­νια, αε­ρο­δρό­μια, κλπ) και τα δη­μό­σια ακί­νη­τα είναι οι υλι­κές προ­ϋ­πο­θέ­σεις για την εφαρ­μο­γή ενός προ­γράμ­μα­τος πα­ρα­γω­γι­κού με­τα­σχη­μα­τι­σμού και κοι­νω­νι­κής ανα­συ­γκρό­τη­σης.  

Γι’ αυτό πρέ­πει να δώ­σου­με έναν υπέρ πά­ντων αγώνα κατά του υπερ-ΤΑΙ­ΠΕΔ, άμεσα συ­νυ­φα­σμέ­νο με τη δια­γρα­φή του φε­ρό­με­νου ως δη­μό­σιου χρέ­ους, αφού οι «θε­σμοί» συν­δέ­ουν άμεσα την υφαρ­πα­γή της δη­μό­σιας πε­ριου­σί­ας με την εξυ­πη­ρέ­τη­ση του χρέ­ους, θέση βε­βαί­ως ανυ­πό­στα­τη. Όταν για πα­ρά­δειγ­μα η κα­θα­ρή αξία από το ακί­νη­το του Ελ­λη­νι­κού είναι 400 εκατ. € και το χρέος έχει φτά­σει τα223 δισ. η εκ­ποί­η­ση αυτή δεν συ­νει­σφέ­ρει στα σο­βα­ρά στη μεί­ω­ση του χρέ­ους.  

Η ταυ­τό­χρο­νη απά­ντη­ση στην υφαρ­πα­γή της δη­μό­σιας πε­ριου­σί­ας και τη δια­χεί­ρι­ση του χρέ­ους προ­ϋ­πο­θέ­τει ένα κοι­νω­νι­κό/πο­λι­τι­κό κί­νη­μα από τη βάση της κοι­νω­νί­ας, βαθιά δη­μο­κρα­τι­κό και ακη­δε­μό­νευ­το. Ο κό­σμος ξέρει πια ότι οι μνη­μο­νια­κές κυ­βερ­νή­σεις, ανε­ξάρ­τη­τα του πώς απο­κα­λού­νται, είναι φόρου υπο­τε­λείς στους δα­νει­στές και ότι τα μνη­μό­νια - δη­λα­δή οι δα­νεια­κές συμ­βά­σεις - ση­μαί­νουναπώ­λεια της δη­μό­σιας και ιδιω­τι­κής πε­ριου­σί­ας και απαλ­λο­τρί­ω­ση όλων των ερ­γα­σια­κών και κοι­νω­νι­κών δι­καιω­μά­των. Ση­μαί­νουν απώ­λεια της κρα­τι­κής/εθνι­κής/λαϊ­κής κυ­ριαρ­χί­ας που προ­ω­θεί­ται μέσα από την κα­τά­λυ­ση της δη­μο­κρα­τί­ας. Ίσως ένα τέ­τοιο κί­νη­μα για τα ου­σιώ­δη της ύπαρ­ξης της χώρας και της κοι­νω­νί­ας είναι εφι­κτό και θα πρέ­πει να υπο­βοη­θή­σου­με τη δη­μιουρ­γία του.  

*Πηγή: rproject.gr

Τρίτη 12 Απριλίου 2016

 

Ωραίες εικόνες, γαλάζιου!!!

Τα «ηχηρά» λουκέτα στα χρόνια των Μνημονίων 1 / 17

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

• 
• 
• 
• 

   

Του Γιώργου Μανέττα και του Δημήτρη ΜαλλάΣε χιλιάδες ανέρχονται οι επιχειρήσεις που κατέρρευσαν στη διάρκεια των έξι χρόνων της κρίσης, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνονται και αρκετές ιστορικές και άλλοτε «ισχυρές» εταιρείες. Με αφορμή την περίπτωση της «Ηλεκτρονικής», η «Η» σταχυολόγησε και παρουσιάζει μερικά από τα πιο «ηχηρά λουκέτα» που συγκλόνισαν την κοινή γνώμη κατά τη διάρκεια της κρίσης και εξακολουθούν να συζητούνται μέχρι και σήμερα.
Ηλεκτρονική Αθηνών

Παρά τις ενέργειες να αποτρέψει το μοιραίο, η Ηλεκτρονική Αθηνών κατέρρευσε υπό το βάρος των υπέρογκων χρεών προς προμηθευτές και τράπεζες. Η διοίκηση της ιστορικής αλυσίδα ηλεκτρονικών και ηλεκτρικών ειδών που μετρούσε 60 χρόνια παρουσίας στην ελληνική αγορά ισχυρίζεται ότι πέραν της συνεχιζόμενης οικονομικής ύφεσης, τα capital controls το περασμένο καλοκαίρι ήταν η εξέλιξη εκείνη που οδήγησε τελικώς στην απόφαση να καταθέσει την αίτηση πτώχευσης στις 9 Μαρτίου 2016, η οποία έγινε αποδεκτή την περασμένη εβδομάδα. Η εταιρεία διατηρούσε 44 καταστήματα στην Ελλάδα και 3 στην Κύπρο και απασχολούσε συνολικά περίπου 450 εργαζομένους.Softex - Αθηναϊκή Χαρτοποιία
Νωπό είναι ακόμη και το «λουκέτο» στην ιστορική βιομηχανία Αθηναϊκή Χαρτοποιία - Softex που αναγκάστηκε να βάλει τον περασμένο μήνα ο ιταλικός όμιλος Bolton Group, με αποτέλεσμα περίπου 200 εργαζόμενοι να χάσουν τις δουλειές τους. Το κλείσιμο της μεγαλύτερης βιομηχανίας προϊόντων χάρτου της χώρας έπεσε σαν «κεραυνός εν αιθρία», προκαλώντας κύματα ανησυχίας για τις αντοχές των βιομηχανικών μονάδων. Η απόφαση του ιταλικου ομίλου δεν άλλαξε ούτε μετά την προτροπή του υπουργείου Εργασίας, στην συνάντηση που είχε με την διοίκησή του, όπου ζήτησε την επαναλειτουργία της μονάδας.
Αφορμή για την απόφαση της εταιρείας, όπως ανέφεραν πληροφορίες της αγοράς, στάθηκε η μεγάλη πυρκαγιά που ξέσπασε τον περασμένο Ιούλιο στο εργοστάσιό της στο Βοτανικό, η οποία προκάλεσε σοβαρά προβλήματα στην παραγωγή, καθώς επίσης και η χαμηλή αποζημίωση που λέγεται να έλαβε η εταιρεία από τις ασφαλιστικές.
Sprider Stores

Αν και η αγορά είχε προεξοφλήσει την κατάρρευση της, καθώς τα προβλήματά της είχαν γίνει γνωστά πολύ καιρό πριν, η απόφαση της μεγαλύτερης ελληνικής αλυσίδας οικονομικής μόδας, της Spider Stores το φθινόπωρο του 2013 να κατεβάσει ρολά προκάλεσε ισχυρό σοκ στην αγορά. Και αυτό γιατί ήταν ένα σαφές μήνυμα προς όλους ότι όσο η ύφεση συνεχίζεται κανείς δεν μπορεί να αισθάνεται άνετα. Η εταιρεία, που δημιούργησαν τα αδέλφια Χατζηιωάννου άρχισε να διολισθαίνει από το 2009, οπότε και ξέσπασε η κρίση στην ελληνική αγορά. Η πτωτική πορεία συνεχίσθηκε παρ' όλες τις προσπάθειες και τα δραστικά μέτρα που ελήφθησαν όπως το κλείσιμο καταστημάτων και η εκκαθάριση θυγατρικών στο εξωτερικό. Έτσι, παρ' ότι εξασφάλισε την προστασία της από τους πιστωτές έως τον Νοέμβριο του 2013, η εταιρεία επέλεξε να κλείσει τα 45 καταστήματα που είχαν απομείνει ανοιχτά, και να αφήσει στο δρόμο 800 εργαζόμενους.Ατλάντικ Σούπερ Μάρκετ
«Παρελθόν» αποτελεί και η Ατλάντικ, η άλλοτε πέμπτη μεγαλύτερη αλυσίδα σούπερ μάρκετ της χώρας και μια από τις ταχύτερα αναπτυσσόμενες ελληνικές εταιρείεας. Στα χρόνια που «μεσουρανούσε» απασχολούσε 3.500 εργαζόμενους και είχε συνεργασία με πάνω από 2.000 προμηθευτές. Η αυλαία για την εταιρεία της οικογένειας Αποστόλου έπεσε οριστικά με την απόφαση 802/2011 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου επί των αιτήσεων πτώχευσης που είχαν καταθέσει κάποιοι από τους προμηθευτές της, με την οποία κηρύχθηκε και επισήμως σε κατάσταση πτώχευσης καθώς αδυνατούσε να αντλήσει ρευστότητα και να καλύψει τις υπέρογκες υποχρεώσεις της. Καθοριστικής σημασίας ήταν και η κόντρα ανάμεσα στους βασικούς μετόχους, την οικογένεια Αποστόλου και την οικογένεια Λαουτάρη, στη διάρκεια της οποίας εκτοξεύθηκαν εκατέρωθεν σκληρές κατηγορίες. Μάλιστα, η διαμάχη των δύο πλευρών έφθασε μέχρι το ελληνικό Κοινοβούλιο(!).
Nutriart (πρώην Κατσέλης)

Από τα πιο απροσδόκητα και συνάμα οδυνηρά «λουκέτα» ήταν αυτό της αρτοβιομηχανίας Nutriart πρώην Κατσέλης. Και αυτό γιατί κατείχε ηγετική θέση στον κλάδο της και στο τιμόνι της είχε ισχυρούς μετόχους, τους γνωστούς επιχειρηματίες Δαυίδ-Λεβέντη, οι οποίοι μαζί με τις τράπεζες προσπάθησαν να αποτρέψουν την κατάρρευση. Ωστόσο, το εγχείρημα δεν απέδωσε καρπούς με αποτέλεσμα το φθινόπωρο του 2013, η εταιρεία να καταθέσει και τυπικά αίτηση πτώχευσης ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, δίνοντας τέλος σε μια διαδρομή πολλών δεκαετιών και αφήνοντας χωρίς δουλειά περίπου 500 εργαζομένους.Fokas
«Τίτλοι τέλους» έπεσαν και για τα καταστήματα ένδυσης και υπόδησης Fokas, αφού οι ιδιοκτήτες τους δεν μπόρεσαν να αντεπεξέλουν στις αυξημένες υποχρεώσεις έναντι των προμηθευτών και πιστωτών. Πριν από την κήρυξη πτώχευσης, η εταιρεία κατέθεσε αίτηση για υπαγωγή στο άρθρο 99, η οποία έγινε αποδεκτή, ωστόσο δεν μπόρεσε να έρθει σε συμφωνία για διακανονισμό με τους πιστωτές και έτσι η λύση της πτώχευσης ίσως είναι λύτρωση και για την ίδια την εταιρεία. Ο όμιλος ξεκίνησε το 1936 με το πρώτο κατάστημα στη Θεσσαλονίκη και στην περίοδο της μεγάλης ακμής της, διατηρούσε δύο καταστήματα σε κεντρικά σημεία στο κέντρο της Αθήνας, (Ερμού και Σταδίου) αλλά και σε μεγάλες πόλεις της χώρας, απασχολώντας 1.500 εργαζομένους.
Diana

Αίσθηση προκάλεσε και το κλείσιμο της «Χαρτοποιία Θράκης» (Diana), η οποία έπειτα από 32 έτη αδιάλειπτης λειτουργίας οδηγήθηκε σε πτώχευση. Η επιχείρηση του επιχειρηματία Π. Ζερίτη λύγισε υπό το βάρος των υποχρεώσεών της και της αδυναμίας της να βρει κεφάλαια για να συνεχίσει τη λειτουργία της. Η Χαρτοποιία Θράκης ιδρύθηκε το 1980, ενώ εκτός από το εργοστάσιο στην Ξάνθη είχε εγκαταστάσεις και ακίνητα σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Ιωάννινα, Κοζάνη, Πάτρα και Ηράκλειο Κρήτης.Καπνοβιομηχανία «Γεωργιάδης»
«Τίτλοι τέλους» έπεσαν και για τη «Γεωργιάδης», μια από τις πιο φημισμένες καπνοβιομηχανίες, αφού δεν μπόρεσε να αντεπεξέλθει στα οικονομικά της προβλήματα και στον σκληρό ανταγωνισμό των πολυεθνικών. Το σήμα κατατεθέν της εταιρείας ήταν η περίφημη σειρά «22», η οποία είχε πιστούς λάτρεις, ενώ παρήγαγε αρκετά από τα σήματα της σειράς Rothmans, κατόπιν αδείας που έλαβε από την αγγλική Rothmans of Pall Mall. Θύματα της κρίσης, υπήρξαν επίσης η φημισμένη εταιρεία ανδρικής ένδυσης Carouzos, η υποδηματοποιία Elite, η εταιρεία γυναικείας ένδυσης Yzatis, η Γαλακτοβιομηχανία ΑΓΝΟ , η βιομηχανία ξυλείας Selhman και η Λάρισα Σούπερ μάρκετ. Στην ιστορία πέρασε και η «Φίλκεραμ-Johnson». Η βιομηχανία δομικών υλικών, που ανήκε στον Γιώργο Φιλίππου και τη βρετανική Norcros, με δικαστική απόφαση οδηγήθηκε στο κλείσιμο στα τέλη του 2011, ύστερα από μισό αιώνα ζωής.
Μεταφορά έδρας στο εξωτερικό

Με το ένα πόδι εκτός Ελλάδας πάνω από 9.000 επιχειρήσειςΔραματικές διαστάσεις παίρνει και το φαινόμενο του «businnes run», δηλαδή η μεταφορά της έδρας στο εξωτερικό. Σύμφωνα με έρευνα της Endeavor, που έγινε τον προηγούμενο μήνα, αυτή τη στιγμή περίπου τέσσερις στις δέκα επιχειρήσεις, κυρίως μικρομεσαίες, οι οποίες αποτελούν τη «ραχοκοκαλιά» της ελληνικής οικονομίας εξετάζουν πολύ σοβαρά το ενδεχόμενο να εγκαταλείψουν την Ελλάδα και να μεταφέρουν την έδρα τους στο εξωτερικό.
Το ποσοστό αυτό υποδηλώνει ότι συνολικά περισσότερες από 9.000 μικρές, μεσαίες και μεγάλες ελληνικές επιχειρήσεις αξιολογούν αυτήν τη στιγμή τα συν και πλην της μεταφοράς τους σε χώρα του εξωτερικού, ενώ, ταυτόχρονα, ποσοστό 15% δηλώνουν ότι έχουν ήδη μεταφέρει την έδρα τους στο εξωτερικό.Το πιο ανησυχητικό είναι ότι το εν λόγω ποσοστό, είναι σχεδόν διπλάσιο από την αντίστοιχη έρευνα τον περασμένο Ιούλιο, μετά την επιβολή των κεφαλαιακών ελέγχων και της τραπεζικής αργίας. Αντίθετα με την κυρίαρχη αντίληψη ότι οι ελληνικές εταιρείες αναζητούν καταφύγιο σε χώρες όπως η Βουλγαρία, ο δημοφιλέστερος προορισμός είναι η Δυτική Ευρώπη.