ΣΕ ΛΑΤΡΕΥΩ ΠΑΤΕΡΑ

Ποιος είναι αυτός που ξενυχτάει κάθε βράδυ;

Που μένει μόνος κι άγρυπνος συχνά μεσ’ στο σκοτάδι;

Που άπειρα προβλήματα θα πρέπει να τα λύσει

Και που για χίλια θέματα έχει να απαντήσει;

Ποιος είναι αυτός που όλοι πάνω του στηρίζονται;

Που πρέπει να κάνει τα δύσκολα να παραμερίζονται;

Που δίνει για όλους και το είναι του;

Την αγάπη σου όλη, αν μπορείς, δίνε του.

Αυτός που ζει παιδιά και οικογένεια

Και που ζητάει μόνο κατανόηση και ευγένεια

Που ξέρει πάντα να μη φαίνεται ο πόνος του

Και να περνάει τις δυσκολίες μόνος του.

Όλοι έχουν δικαιώματα κι αυτός υποχρεώσεις

Τα νεύρα του και τον θυμό, να μη του τα χρεώσεις

Σκέψου πόσα προβλήματα κι ανάγκες θα σου λύσει

Που άλλος άνθρωπος μ’ αυτά θα είχε παραλύσει.

Μα δεν ζητάει τίποτα, αγάπη μόνο θέλει

Την πίκρα και τα βάσανα να του τα κάνεις μέλι

Μια αγκαλιά και δυο φιλιά να δώσεις πέρα ως πέρα

Για τον δικό σου σεβαστό και αγαπητό πατέρα.

το χέρι του μ’ εκτίμηση να σφίξεις σου ζητάει

γιατί κι’ αυτός παντοτινά εσένα αγαπάει.

Μα κι αν δε ζει, μα έφυγε για πάντα από κοντά σου.

πάντοτε ότι είναι δίπλα σου, για ‘κείνονε, φαντάσου.

ΜΙΧΑΛΗΣ ΠΑΝΑΓ. ΠΑΓΩΝΗΣ